Transparante PVC-plaat dikke plaat: het kan worden gemaakt in een vlakke plaat of op rol volgens de eisen van de klant. Dikke plaat kan aan één of beide zijden worden beplakt met PE-beschermfolie of beschermpapier.
Grootte van product:
● Diktebereik:0.18mm-0.5mm
● Breedtebereik: 60 mm-680 mm
● Dichtheidsbereik:1.38-1.45 g/cm³
● Wij zijn in de fabriek directe verkoop en ondersteunen productaanpassing. Aarzel niet, u bent van harte welkom om telefonisch of per e-mail te communiceren. Vanwege het tijdsverschil zullen wij u zo spoedig mogelijk na ontvangst van het bericht antwoorden.


De geschiedenis van PVC:
Polyvinylchloride werd al in 1835 ontdekt door de Amerikaan V. Reno, toen zonlicht vinylchloride bestraalde om een witte vaste stof te genereren, dat wil zeggen snel chloor Zene. PVC werd twee keer ontdekt in de 19e eeuw, een keer door Henri Victor Regnault in 1835 en een keer door Eugen Baumann in 1872. Bij beide gelegenheden verscheen het polymeer als een witte vaste stof in een beker vinylchloride die in zonlicht was geplaatst. Aan het begin van de 20e eeuw probeerden de Russische chemicus Ivan Ostromislensky en de Duitse Griesheim-Elektron-chemicus Fritz Klatte gelijktijdig PVC voor commerciële doeleinden te gebruiken, maar de moeilijkheid was hoe dit harde, soms brosse polymeer te verwerken. In 1912 synthetiseerde de Duitser Fritz Klatte PVC en vroeg een patent aan in Duitsland, maar er kon geen geschikt product worden ontwikkeld voordat het patent afliep.
In 1926 synthetiseerde Waldo Semon van BF Goodrich Company PVC en vroeg een patent aan in de Verenigde Staten. Waldo Semon en BF Goodrich Company ontwikkelden in 1926 een methode om PVC te plastificeren door verschillende additieven toe te voegen, waardoor het een flexibeler en gemakkelijker te verwerken materiaal werd en al snel vonden ze een breed scala aan commerciële toepassingen. In 1914 werd ontdekt dat het gebruik van organische peroxiden de polymerisatie van vinylchloride kan versnellen. In 1931 nam het Duitse bedrijf de emulsiepolymerisatiemethode over om de industriële productie van polyvinylchloride te realiseren. In 1933 stelde WL Simon voor om oplosmiddelen met een hoog kookpunt en tricresylfosfaat te gebruiken om te verwarmen en te mengen met PVC, dat kan worden verwerkt tot zachte polyvinylchlorideproducten, wat een echte doorbraak betekende in de praktische toepassing van PVC. De British Bonemen Chemical Industry Company, de American Union Carbide Company en de Goodrich Chemical Company ontwikkelden de suspensiepolymerisatie van vinylchloride en de verwerkingstoepassing van PVC bijna gelijktijdig in 1936. Om het productieproces te vereenvoudigen en het energieverbruik te verminderen, de Franse Saint-Gobain Company ontwikkelde de bulkpolymerisatiemethode in 1956. In 1983 bedroeg het totale wereldverbruik ongeveer 11,1 miljoen ton en de totale productiecapaciteit ongeveer 17:6 miljoen ton; het was de op één na grootste plastic variëteit na de productie van polyethyleen, goed voor ongeveer 15 procent van de totale plastic output. China's zelf ontworpen PVC-productie-eenheid werd in 1956 in proefproductie gebracht in de Liaoning Jinxi Chemical Plant. De 3kt-eenheid werd formeel geïndustrialiseerd in 1958 en de output in 1984 was 530,9 kt.
Pvc werd begin jaren dertig geïndustrialiseerd. Sinds de jaren dertig staat de productie van polychloorethyleen lange tijd altijd op de eerste plaats in de wereld van plastics. Eind jaren zestig verving polyethyleen PVC. Op dit moment, hoewel PVC-kunststoffen naar de tweede plaats zijn gedegradeerd, is de output nog steeds goed voor meer dan een kwart van de totale plastic output. Vóór de jaren zestig was de productie van monomeer vinylchloride in principe gebaseerd op calciumcarbide-acetyleen, omdat de productie van calciumcarbide veel elektriciteit en cokes vereist en de kosten hoog zijn. Na de industrialisatie van ethyleenoxychlorering om vinylchloride te produceren in het begin van de jaren zestig, gingen landen over op goedkopere aardolie als grondstof. Aangezien een groot deel van de grondstof van PVC (ongeveer 57 gewichtsprocent) chloorgas is, een onvermijdelijk bijproduct van de alkalische industrie, is het bovendien niet alleen rijk aan grondstoffen, maar ook een van de belangrijke producten voor de ontwikkeling van de chloor-alkali-industrie en de rest van chloorgas. Daarom, hoewel het aandeel polyvinylchloride in kunststoffen is afgenomen, handhaaft het nog steeds een hoge groeisnelheid.
Producten van polyvinylchloride-kunststof worden veel gebruikt, maar in het midden-1970s werd erkend dat het monomeer vinylchloride (VCM) dat in polyvinylchloridehars en producten achterblijft, ernstig kankerverwekkend is, dat polyvinylchloride ongetwijfeld zal aantasten tot een zekere hoogte. Ontwikkeling van chloor-zenen. Mensen hebben echter met succes de resterende VCM door middel van auto's verminderd, zodat het VCM-gehalte in de polyvinylchloridehars minder dan 10 ppm zal zijn, wat voldoet aan de vereisten van sanitaire hars en het toepassingsgebied van polyvinylchloride uitbreidt. Het kan zelfs het VCM-gehalte in de hars minder dan 5 ppm maken, en de resterende VCM na verwerking is erg klein. Het is in principe onschadelijk voor het menselijk lichaam en kan worden gebruikt als voedsel- en medicijnverpakking en kinderspel.



Gebruiksscenario's van PVC:

PVC-gerelateerde producten:
Populaire tags: dikke pvc-plaat met eenzijdige pe-film, China, leveranciers, fabrikanten, aangepast, groothandel, goedkoop, lage prijs, gemaakt in China























